Onze Belevingen

Iedere dag op kamp schrijven we een stukje op de site om jullie op de hoogte te houden van wat we doen. We proberen de stukjes altijd in de nacht te schrijven.


 

Zaterdag 15 juli

Het is vandaag zaterdag 15 juli, tijd voor weer een nieuw KidZSKamp. Voor de 45ste keer organiseren we een kamp. Dit jaar zullen we 79 kinderen een gezellige week laten beleven.

De eerste enthousiaste leiding was al rond 12 uur in Loon op Zand te vinden. Deze is dan ook gaan fietsen. Vanaf half 1 druppelde de rest van de leiding ook binnen en konden zei nog even genieten van een 'rustige' lunch. De beheerders van het Kuijpershoefke hebben weer gezorgd dat we een schoon kamphuis konden betreden en vanaf het moment dat de vrachtwagen kwam, zo rond half 2 stond de leiding aan. De volgepakte vrachtwagen werd uitgeladen, spullen en karren werden alle kant op gelopen en langzaam kwam het moment dat de kinderen kwamen dichterbij.

De eerste kinderen waren er rond half 4. De leiding ging nog even snel op de groepsfoto en vervolgens was het tijd om de kinderen te verwelkomen. Een voor een meldden ze zich aan en werden naar hun slaapzaal verwezen om hun bedden op te maken. Binnen een uur waren alle bedden opgemaakt en was het tijd voor het welkom. 

Alle leiding noemden hun groepjes op en welke kinderen daarin zitten, waarbij slagroom een feesthoedjes om de oren vlogen. Om het kamp echt te openen wordt altijd de vlag gehesen. Daar kwam toch wel een kleine uitdaging om de hoek kijken, want na een jaar vakantie bleek de vlag niet te vinden te zijn. Maar, op het KidZSKamp zijn we niet snel in paniek. Toevallig heeft onze kersverse keukendame Caroline een vlaggenslinger gemaakt van de oude vlag en heel veel oude kampshirts, zodat we die konden hijsen.

Toen kwam het moment om de ouders uit te zwaaien toch echt en na een dikke, of voor sommigen iets minder dikke, knuffel vertrokken alle ouders. Voor het kamp betekent dat dat het tijd is voor de kennismakingsspelletjes, waarbij het de bedoeling is dat de kinderen binnen de groepjes elkaar wat beter leren kennen. Via het krantenmepspel en een bingo wisten ze steeds beter met wie ze in de groep zitten. Uiteraard werd de groepsfoto ook gemaakt, deze zullen later deze week op de website verschijnen.

Het avondeten, pasta met boontjes, ging naar binnen alsof de kinderen de hele dag op kamp waren. De meeste kinderen kunnen niet meer thuis aankomen met dat ze geen boontjes lusten ;)
Toe kregen de kids een (eerste) ijsje. De kinderen weten namelijk nog niet dat dit tijdens deze feestelijke week niet het laatste ijsje is. Het voordeel van een ijsje is dat de kinderen even stil zijn en je ze op dat moment prima even wat kampregels kan vertellen.

Daarna was het tijd voor het eerste corvee en was er voor het eerst even goed vrije tijd. De kabelbaan heeft alweer overuren gedraaid en op het voetbalveld is het doelpunt van de week al gemaakt! De fluit ging voor de weekopening als vrij snel daarna en we kregen het eerste verhaal over een kind in de Bijbel te horen: De geboorte van Jezus, waarbij het vooral ging over het kraambezoek van de Wijzen uit het Oosten. Vanwege de geboorte van Jezus kregen we allemaal een lekker beschuitje met muisjes.

En toen… zat de dag er voor de jongsten alweer op, tijd om naar bed te gaan. Geloof het of niet, maar de eerste tandenborstels konden al niet gevonden worden. De oudsten maakten zich ondertussen op voor het alom bekende Levend Stratego. Als leiding merken we wel dat het spel in de loop der jaren (of vergeleken met 20 jaar geleden…) anders wordt gespeeld. Waarom elkaar tikken als je naar de vlag kan zoeken? Gelukkig hadden we ze bij potje 3 eindelijk weer op het ‘oude’ niveau.

Bij terugkomst op het kamphuis gingen de oudsten ook naar bed. In werkelijk een recordtijd had iedereen zijn of haar tanden gepoetst en was het tijd om nog even met de zaklampen te keten. De kids werden later nog even uit bed gehaald voor een nachtspel waarbij ze leerden om uit te breken. Nu ligt alles op een oor, wat overigens niet betekent dat er ook al geslapen wordt. Er wordt hier en daar nog wat ‘ge-sst’, maar wij hebben goede hoop dat de vermoeidheid het straks toch gaat winnen.

Op naar morgen!